| |
PE1MVX > DUTCH 06.05.06 22:14l 218 Lines 11972 Bytes #999 (0) @ WW
BID : 35944_PE1MVX
Read: GUEST DK3EL
Subj: PI4WNO,Bull.206/05/06(919)
Path: DB0FHN<DB0THA<DB0ERF<DB0FBB<DB0IUZ<DB0GOS<DB0RES<ON0AR<PI8ZAA<PI8HGL<
PE1MVX
Sent: 060506/2026Z @:PE1MVX.PI8HGL.#ZH1.NLD.EU #:35944 [Wassenaar] $:35944_PE1M
From: PE1MVX@PE1MVX.PI8HGL.#ZH1.NLD.EU
To : DUTCH@WW
RYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRY
----------------------------------------------------------------
- PI4WNO Bulletin nr.919, 2006/05/07 (week 19) 19-de jaargang -
----------------------------------------------------------------
- Clubstation v.d. Afdeling WOERDEN EN OMSTREKEN van de VERON -
- RTTY-bulletin: 10.30, Phone-bulletin 11.00, dan Phone-Ronde. -
- Herhaling van het Bulletin om 12.00 uur op 3.580 MHz in MT63 -
- SSTV: 09.00-10.00 op 145.300. Maandag: 19.00-20.30, 28.700) -
- Tijdens -RTTY- kunnen luisteramateurs inmelden: 0348-412738 -
----------------------------------------------------------------
- Wetenschappelijk onderzoek is als seks; je moet er niet over -
- praten, je moet het doen. (I.M.Brugge, Univ.Maastricht.) -
----------------------------------------------------------------
Vorige week waren in de ronde: PA3FOL, PA4RDF, PD0IDQ, PA3AKN,
PA7APL, NL-10204, NL-10619, NL-11607, NL-12555.
Merkwaardigerwijs stopte de Ronde na het RTTY-Bulletin, vanwege
het feit, dat onze (77-jarige) operator plotseling al vroeg
visite moest ontvangen..... En bedankt voor de felicitaties!
BIJEENKOMST
-----------
Onze bijeenkomsten zijn elke derde woensdag in de Kantine van
Heftruck Service Woerden, Kuipersweg 6, Woerden.
WOENSDAG 17 mei: Lezing Antenne-Tuners door PA3ROJ. (o.v.b.)
VELDDAG 2006
------------
We gaan de goede kant uit er hebben zich al meerdere medewerkers
aangemeld, zowel voor de opbouw, apparatuur, antenna's als voor
operators.
Dus: Als U ook wilt meewerken, graag zo spoedig mogelijk een
bericht aan: pi4wno(at)amsat.org. en pa9t@amsat.org
RADIO ORANJE. 1940-1945
-----------------------
We gaan 'even' terug naar 1944/45, de 'hongerwinter'.
Mijn vriendje in ik woonden een paar honderd meter van elkaar.
Zijn vader speelde orgel en had een versterker doorvoor gebouwd.
Echter, in die tijd was er geen elektriciteit meer in het dorp,
afgezien bij een paar 'houzee-kameraden', die door iedereen
genegeerd werden.
Wij mochten de twee microfoons uit het orgel gebruiken, om met
een draad door de lucht en de aarde als teruglijn een soort te-
lefoonverbinding te maken. Het lukte zowaar, maar we hoorden ook
muziek. Hoe kon dat? Wij togen naar een radiohandelaar, die
probeerde ons in een oogwenk de radiotechniek bij te brengen.
(Hij had toch alle tijd, want in de oorlog moesten alle radio's
worden ingeleverd, zodat niet naar de 'Feind' geluisterd kon
worden.)
Hij begon te vertellen dat onze (kool)microfoons als detectors
werkten, en de lange draad als antenne. Dit alleen al bracht ons
in een soort van verbijstering hoe dat allemaal mogelijk was en
wij snapten er natuurlijk niets van. Maar hij had een plan voor
ons. Hij had indertijd eens een z.g. Kortegolf voorzet apparaat
gemaakt voor de vader van mijn vriend, bedoeld voor het z.g.
Philips 'Broodtrommeltje', die hij dus verplicht had ingeleverd.
Maar niet het voorzetapparaat. Hij heeft voor ons een ombouw-
schema getekend, zodat we zouden kunnen luisteren naar de
'Engelse Zender', met de dagelijkse uitzendingen, ik meen om
20.30, n.l.'Radio Oranje', met allerlei mededelingen en ook de
laatste oorlogs-situaties aan de fronten.
Ik meen me te herinneren dat het ging om een set met een ECH-4,
en een AZ-1 en een Amroh MuCore 401. Het grote probleem was de
voeding. We hadden een auto-acuu, die we elke middag voltrapten
op twee tegenover gemonteerd fietsen, met gekruiste kettingen,
en een autodynamo met een riem over het achterwiel. Zodoende
konden we samen voldoende lading leveren voor zowel een lampje
in de kamer, als voor de gloeidraadvoeding van de set.
Maar nu de plaatspanning.... We namen een oude koffergrammofoon
en een z.g. VT-dynamo, een 12-polige fietsdynamo. Deze werd
door de draaitafel aangedreven en aangesloten op een belfrafo
aan de 6 volt kant. Er bleek ongeveer 90 Volt uit komen, net
genoeg voor de ECH-4. (Er moest wel steeds flink opgewonden wor-
den) De antenne was een zeer lange draad die in de grote schuur
langs de dakspanten werd gespannen. Ik zal niet ingaan op het
gemodder, (solderen met een soldeerboutje in een peterolielamp)
voordat we eindelijk iets konden ontvangen, en dan nog de juiste
afstemming te vinden, ik zou het me zelfs niet meer herinneren.
Maar, eindelijk was het zover:
We konden elk met een schelp van de koptelefoon tot aan de
bevrijdingsdag 5 mei de Engelse Zender beluisteren en zelfs de
uitzending met de toenmalige Min.Pres.in Londen, Prof Gerbrandy:
'Landgenoten, gij zijt vrij!'
We waren ons wel degelijk bewust, dat het levensgevaarlijk was
wat wij deden, en het was soms erg moeilijk om wat we hoorden
niet rond te bazuinen.... Onze ouders wisten eigenlijk niet
precies wat wij daar in die schuur uitspookten en geloofden ons
dan ook niet, maar vonden het wel vreemd, dat na een paar dagen
in de (schaarse, zeer kleine en dunne) krant hetzelfde stond.
Uiteindelijk is dit wel het begin geweest van mijn weg naar het
Radioamateurisme. Mijn vriendje ging een andere techniek in.
P.S.
In de hongerwinter hadden we geen school, we kregen per post
stencils met opdrachten toegestuurd, die dan dus weer werden
teruggestuurd etc. Dus we hadden alle tijd om alle mogelijke
dingen te doen. Zo hebben we modelzweefvliegtuigen gebouwd, er
was ruimte genoeg op de uitgestrekte weides. Zelfs hadden we een
soort autogiro zweefvliegtuig, die tegen de wind in van de grond
opsteeg. Ook probeerden we een boot te maken met een propellor
aangesloten op een schroef in de hoop tegen de wind op te varen,
wat natuurlijk hopeloos mislukte. Tijdens de zeer strenge
winter gingen we natuurlijk ijszeilen! Dat ging prachtig op die
eindeloze weteringen. Wat hebben we een kou geleden, wat was de
weg terug een marteling......
Er was eens een Focke Wulf neergestort in het inundatiegebied.
Natuurlijk gingen we op de schaats daarheen. Na een half uur
schaatsen zagen we, dat het toestel al compleet was gestript,
waarschijnlijk door de onderduikers daar in de buurt...
Wapens weg, plexiglas weg, koperenleidingen weg, banden afge-
sneden, etc. Slechts een loshangend hoogteroer kon ik meenemen,
maar moest het op de terugweg wegens koude handen, handschoenen
vergeten, weer laten vallen. (Het vroor toen ong. 10 graden,
geen trophee dus. (PA0PIM)
SHEPARD 45 JAAR GELEDEN EERSTE RUIMTE-AMERIKAAN.
-----------------------------------------------
Drie weken nadat Joeri Gagrin als eerste mens de ruimte bereikte
hadden ook de Amerikanen hun ruimtevaarder. Maar met een belang-
rijk verschil: de reis van Gagarin op 12 april 1961 was een vol-
ledige satellietbaan om de aarde. Alan Shepard maakte op 5 mei
alleen maar een ruimtesprong: een Redstone-raket schoot hem tot
op 185 kilometer boven onze planeet; daarna viel hij weer terug
in zijn capsule Freedom-7 om een parachutelanding op zee te
maken. Zijn retourtje duurde maar 15 minuten en 22 seconden,
tegen Gagarin die 107 minuten in de ruimte verbleef.
Gagarin zei te hebben gevlogen in naam van de partij en het
volk. Shepards verklaring voor zijn uitverkiezing: 'They ran out
of monkeys!' (Ze hadden geen apen meer). Dieren waren zowel
Shepard als Gagarin voorafgegaan. De Amerikanen gebruikten chim-
pansees, de Russen hondjes. Hoewel Shepards vlucht in technisch
opzicht niet te vergelijken was met die van Gagarin, boekten de
Amerikanen een belangrijk pr-succes: hun vlucht werd gevolgd
door kranten, radio en televisie, terwijl Gagarins tocht in het
diepste geheim was verlopem. Maar aan de andere kant was Gagarin
toch weer iets handiger dan Shepard: vlak voor hij de raket
bereikte, deed hij nog vlug even een plasje tegen het rechter-
voorwiel van zijn bus. Shepard daarentegen dronk een paar
grote mokken koffie (wetende dat zijn vlucht maar een kwartier
zou duren) om vervolgens vier uur en veertien minuten op zijn
rug in de capsule te liggen: door technische probleempjes werd
de start steeds weer uitgesteld. Op zijn dringend verzoek mocht
hij zijn kleine boodschap in zijn pak doen. Gelukkig ontstond
er geen kortsluiting, maar kreeg hij wel een natte rug.
Het zou tot 20 februari 1962 duren voor John Glenn Gagarins
prestatie evenaarde. (Piet Smolders, Overmorgen, Telegr.5/6)
KOFFIE VERKEERD.
----------------
In de VS is een rel uitgebroken rond zelfverhittende blikjes
koffie. Volgens boze consumenten smelten ze, exploderen ze of
bevatten ze koffie met kalkmelk.
De blikjes zijn bedacht door OnTech Delaware in San Diego.
Ze bevatten behalve 'caffe latte' een kunststof houder met vast
calciumoxide (ongebluste kalk) en water, van elkaar gescheiden
door een membraan. Wanneer je hard op de bodem drukt, knapt het
membraan en komt een sterk exotherme reactie op gang die de
koffie opwarmt tot ongeveer zestig graden Celsius (als het
goed is).
Een jaar geleden verschenen de blikjes in de supermarkt.
Ze worden verkocht door BrandSource uit Newport Beach, Califor-
nie onder de naam van Wolfgang Puck, een tv-kok uit Los Angeles.
De laatste maanden regent het echter klachten, die lijken te
worden veroorzaakt door productiefouten. In het minste erge
geval smaakt de koffie zuur, wordt hij niet warm genoeg, of
worden de blikjes juist te heet om aan te pakken. Maar er zijn
ook blikjes gesignaleerd waarbij de oververhitting zo extreem
was dat de kunststof buitenmantel smolt.
Een vrouw uit Las Vegas claimt dat ze naar het ziekenhuis moest
nadat haar blikje ontplofte. Een andere vrouw, uit Tennessee,
verbrandde haar slokdarm doordat de calciumhydroxide in de
koffie bleek te zijn gelekt.
Volgens een groothandel in New York is er met een op de vijf
blikjes wat mis.
Het bedrijf van Puck heeft BrandSource nu opgedragen de blikjes
uit de handel te nemen voordat er nog meer ongelukken gebeuren.
BrandSource wil OnTech nu vervolgen wegens de levering van
ondeugdelijke producten. Maar OnTech claimt dat er met de
blikjes niets aan de hand is en dat BrandSource op deze manier
onder een stapel niet-betaalde rekeningen uit probeert te komen.
(BevNet.com en The New York Times)
VRAAG HET TU DELFT.
------------------
VRAAG: Wie heeft de streepjescode uitgevonden en hoe werkt het
systeem?
ANTWOORD: De streepjescode (Engels: barcode) is een methode van
automatische identificatie en vergaren van data. Het eerste
patent op een product dat gebruikmaakte van een soort streepjes-
code dateert uit 1952 en staat op naam van Joseph Woodland en
Bernard Silver. Het betreft een patroon van dikkere en dunnere
concentrische cirkels dat wel iets weg heeft van een 'bull's
eye'. De eerste commerciele toepassing van de rechtlijnige
streepjescode dateert uit 1966. Al gauw ontstond de behoefte aan
een industriele standaard. In 1970 werd door het Amerikaanse
bedrijf Logicon Inc. de 'Universal Grocery Product Code (UPC)
gelanceerd, die nog steeds in gebruik is. George J.Laurer wordt
gezien als de uitvinder van de UPC. Een pakje Wrigley kauwgom
was in 1974 het eerste product met een UPC-streepjescode dat
over de toon-bank ging.
(Dr.ir.Wouter A.Serdijn, Fac.Electrotechniek, Wiskunde en Infor-
matica, TU Delft)
TENSLOTTE.
----------
Overname van artikelen is toegestaan, mits met bronvermelding.
Hebt U nieuwtjes, vraag/aanbod: E-mail: pi4wno(at)amsat.org
Bulletin kan ook gelezen worden op WWW.VERON.NL/AFDELING/WOERDEN
Giro-nr 193190, VERON Afd.66 Leidsestraatweg 51 3443 BR Woerden.
Wilt U onze maandelijkse Convo ontvangen, stuur dan een e-mail.
Prettige dag en tot volgende week, 73 de PI4WNO.
-------------------- Opr. PA0PIM. ------------------------------
nnnn
nnnn
Read previous mail | Read next mail
| |
