OpenBCM V1.13 (Linux)

Packet Radio Mailbox

DB0FHN

[JN59NK Nuernberg]

 Login: GUEST





  
PI4WNO > DUTCH    20.03.05 18:19l 201 Lines 11238 Bytes #999 (0) @ WW
BID : 31636_PI8HGL
Read: GUEST DK3EL
Subj: PI4WNO,Bull.2005/03/20(860)
Path: DB0FHN<DB0MRW<OK0PPL<OK0PAD<OK0PCC<SR6BBA<SR7DWL<SR1BSZ<SP7MGD<DK0WUE<
      7M3TJZ<ON0AR<OZ5BBS<PI8ZAA<PI8HGL
Sent: 050320/0731Z @:PI8HGL.#ZH1.NLD.EU #:31636 [Den Haag] $:31636_PI8HGL
From: PI4WNO@PI8HGL.#ZH1.NLD.EU
To  : DUTCH@WW

RYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRY
----------------------------------------------------------------
- PI4WNO Bulletin nr. 860, 2005/03/20 (week 12) 18-de jaargang -
----------------------------------------------------------------
- Clubstation v.d. Afdeling WOERDEN EN OMSTREKEN  van de VERON -
- RTTY-bulletin: 10.30, Phone-bulletin 11.00, dan Phone-Ronde. -
- Herhaling Bulletin in mode MT63 om 12.00 op 3.580 kHz - LSB. -
- Tijdens -RTTY- kunnen  luisteramateurs inmelden: 0348-412738 -
----------------------------------------------------------------
-    Wie nimmer heeft getwijfeld, heeft nooit diep nagedacht.  -
-                           (Marleen Visker, Wageningen Univ.) -
----------------------------------------------------------------
Vorige week waren in de ronde:   PA7APL, PA0ALD, PD0IDQ, PA3AKN,

PA0TNU, PA2HJM,  PA5V,  PA3FMJ, PA3GUF,  PA1X,   PA0KJB, PD3HVS,
PD1AMY, PA3FOL, PA4RDF, NL-10204, NL-10619.
MT63: PA0MRN, rpt.NL-10204.

AFDELINGSBERICHTEN:
------------------
BIJEENKOMSTEN.
--------------
Woensdag j.l. hield Pieter, PA0PHB, op onze bijeenkomst een ver-
handeling over kristal-oscillators.      Hier volgt het verslag:

DE KRISTALOSCILLATOR.
--------------------
In verenigingsverband  doen  VERON-leden experimenteel onderzoek 
naar radioverbindingen door de ether.    Dat is de betekenis van 
onze verenigingsnaam  en  zo staat het omschreven in onze statu-
ten. Met de huidige componenten, schijnt het niet lonend meer te
zijn om met schakelingen te experimenteren. De mogelijkheden van
de huidige commerciele transceivers  zijn  immers  nauwelijks te
evenaren door zelfbouwapparatuur. Maar is dat werkelijk zo?  Aan
de hand  van  de kristaloscillator liet Pieter, PA0PHB, ons zien 
dat er er best wel te experimenteren valt  en dat de verbeterin-
gen dan verbluffend zullen zijn.
De kristaloscillator is een essentieel onderdeel van het VFO van
een moderne transceiver. Het VFO, de Variabele Frequentie Oscil-
lator  zorgt er voor dat de antennesignalen in een mixer omgezet
worden naar een vaste middenfrequentie. Omdat het antennesignaal
een groot frequentiegebied bestrijkt, moet  ook het VFO variabel
zijn over een groot frequentiegebied.
Het hart van een VFO, zoals de ouderen onder ons zich nog zullen
herinneren, was een LC-oscillator. Een variabele condensator was
voorzien van een mooie draaiknop, voorzien van een fijne schaal-
verdeling. Daarmee werd een ruisarm oscillatorsignaal verkregen,
dat afstembaar was over de gehele frequentieband.  Helaas produ-
ceerden de vroegere radiobuizen veel warmte, waardoor frequentie
drift toen de grote vijand was.
Kristallen gedragen zich als een zeer goede resonantiekring.  De
frequentie wordt bepaald wordt door de mechanische afmetingen en
is niet te varieren.    In een VFO gebruikt, moet er dus nog een 
frequentie synthesizer  worden toegevoegd  om  de gehele band in 
kleine stapjes te kunnen bestrijken.
Een kristal  heeft  twee  dominerende  resonatiefrequenties, die 
zeer dicht bij elkaar liggen. Meestal wordt de zogenaamde paral-
lelresonantie gebruikt.   Het kristal gedraagt zich hoogohmig op 
de resonatiefrequentie.
Als oscillator wordt meestal het Pierce-circuit gebruikt. Dat is
de bekende Colpitts-oscillator, waarin het kristal de plaats van
de zelfinductie inneemt  en  de radiobuis is vervangen  door een 
transistor.   Twee grote nadelen doemen nu op.    Door de minder 
goede niet-lineaire eigenschappen van de transistor ten opzichte
van de radiobuis, zijn  de ruiseigenschappen  er  niet  beter op 
geworden.     De temperatuurdrift is wel enkele ordes verbeterd.
Hebben wij dan last van die slechte ruis?   Neen, nog nooit iets 
van gemerkt. Waarom is dat zo?  De meesten onder ons maken af en 
toe wel eens een verbinding met een station  dat  niet  te sterk 
gestoord wordt.  Een zwak station, vlak naast een sterkere broe-
der, horen ze domweg niet.   Ze weten daarom dan ook niet dat ze
iets missen.    'De band was erg rustig' zeggen ze dan later, of 
'er waren geen condities'.    Een oscillator produceert niet een
enkele frequentie, maar  een hele band  rondom  de centrale fre-
quentie.  Er zijn daarom vele ontvangfrequenties die, na menging
met dit 'brede' oscillatorsignaal, ook  door ons middenfrequent-
filter in de detector terecht komen.    Al die storende signalen 
leveren slechts een bijdrage  tot een verhoogd ruisnivo en over-
stemmen daardoor zwakker zenders.
Willen we ons uitleven  in  smalbandmodes, of contacten proberen
te leggen  met zwakke stations  in periodes  met veel storingen, 
dan zullen we een betere ontvanger moeten maken.     De kristal-
oscillator is het eerste onderdeel  dat onderhanden genomen moet
worden. Met diverse aanpasssingen in het basis oscillatorcircuit
is meer dan een honderdvoudige verbetering van ruiseigenschappen
te bereiken.   Daarom gaan we 'Back-to-Basics'.   We bekijken de 
Pierce oscillator eens kritisch, vragen ons af  wat  die schake-
ling nu behoort te doen en wat zijn werking verstoord.     Eerst
gaan we het kristal in de serieresonantie mode bedrijven.    Het
signaal koppelen we uit  via het kristal  in plaats van  aan  de 
transistor.  En we zorgen voor een verbeterde amplitude en werk-
puntstabilisatie met behulp van moderne integrated circuit. 
En zo kunnen we  een loepzuiver oscillator signaal opwekken, van
hoge stabiliteit.
Vroeger, in het buizentijdperk, werd  er veel meer ge-experimen-
teerd.         Maar vandaag zijn er veel meer betaalbare moderne 
componenten beschikbaar.  Laten we er daarom eens mee gaan expe-
rimenteren. Zelfbouw van een kwaliteits ontvanger is mogelijk en
hoeft helemaal niet duur te zijn.

Onze volgende bijeenkomsten zijn weer  op de derde woensdag  van
de maand: 
20 april: Frequentie en tijdmeting in de Astronomie.
 
HEDY LAMARR. (2)
-----------
We moeten nu eerst een ander persoon in dit verhaal introduceren
namelijk George Antheil.   Hij was internationaal bekend omtrent
zijn mechanische avant-garde muzikaal werk.    Toen Antheil naar
Hollywood kwam, werd hij componist voor filmmuziek  en columnist
voor Esquire-magazine.  In de zomer van 1940 bezocht Lamarr haar
buurman Antheil.     Tijdens de conversatie over allerlei dingen
kwam het gesprek op het onderwerp 'torpedo's.   Lamarr had angst
voor Hitler (zij herinnerde zich hem nog heel goed)  en kwam met
een idee  om torpedo's te beveiligen  tegen vijandelijke versto-
ring van het radio-besturingssysteem.  In die tijd klonk dat als
een goed idee, maar  was nog niet practisch uitvoerbaar. 
Lamarr  zat  met Antheil  aan  de  pianola (piano een papierrol-
mechaniek  waarmee  zowel opgenomen  als  afgespeeld kon worden) 
toen zij een geniale inval kreeg. Hij vertelde, dat hij een stuk
'Ballet Mechanique'  had  gecomponeerd  voor  16 pianola's,  die 
tegelijkertijd speelden, via de synchroniseerde geponste rollen.
Hierdoor kwam Hedy op de gedachte  om  de radio-signalen naar de
torpedo's niet  op 1 frequentie  te  laten sturen, maar  via een 
'uitgespreid' frequentie-spectrum.      Een stoorsignaal zou dan
nauwelijks invloed hebben op dit systeem, want  een  enkele fre-
quentie-blip  zou weinig invloed hebben  op die 88 verschillende
frequenties.
Het concept, bekend als 'frequentie hopping' was geboren. 
Maar om dit idee  in de praktijk te brengen  was  een ander ver-
haal.  Het was nog de tijd van de grote radiobuizen, geen micro-
processors van onze hedendaagse wereld.        Lamarr en Antheil
werkten de details van het idee uit en in december 1940 stuurden
ze de beschrijving  van  hun idee  naar  de 'National Inventor's 
Council', opgericht door de regering,  voor ideeen uit het volk.
Heel weinig van de honderdduizenden inzendingen  die het Counsil
kreeg hebben enige opwinding veroorzaakt.  De voorzitter van het
Counsil, Charles Kettering, een inventieve hoge ome  van General
Motors, hielp het concept te verbeteren.    Het Patent 2,292,387
voor  'Secret Communication System'  werd  op  11  augustus 1942
bevestigd onder de naam: Hedy's Kiesler Markey.
Jammer genoeg waren andere leden van het Counsil  minder enthou-
siast.  Dat is ook geen verrassing, stel je voor, een gesynchro-
niseerd pianola mechaniek in een torpedo...   De Marine vond het
mechanisme te omslachtig en verwierp het idee.        Het begrip
'Frequentie Hopping' lag nog te ver weg in die tijd.
Lamarr en Antheil gingen niet verder met hun uitvinding.
Maar, toch  was Lamarr  in staat  in  de oorlog  te  helpen, zij 
verkocht oorlogsobligaties: iedereen die voor 25000 dollar kocht
kon een kusje van Lamarr krijgen.   (Zou Madonna dat vandaag ook
opleveren?)     Lamarr heeft op een avond zelfs 7 miljoen dollar
opgehaald. 
Maar, niet alle grote ideeen werden vergeten. In 1957 gebruikten
ingenieurs  van  de  Sylvania  Electronics  Systems  Division in
Buffalo transistor-schakelingen  om  het idee  uit te werken wat
Lamarr en Antheil jaren terug hadden uitgedacht.    Uiteindelijk
werd in 1962, drie jaar  na  het verlopen van het Lamarr/Antheil
patent, het concept van 'Frequency Hopping'  door  de U.S. rege-
ring gebruikt  in  de communicatie systemen  aan  boord  van  de
schepen, die betrokken waren bij de blokkade van Cuba.
Tegenwoordig wordt dit concept  niet  meer  alleen gebruikt door
militaire  communicatie,  zoals   bij  het  'Milstar'  satelliet 
beschermings systeem, maar  werd  ook  de technologie  achter de
recente draadloze Internet en de nieuwste gsm-etjes. 
Het U.S.Patent Office  heeft  1203 patenten, die  tussen 1995 en 
1997 gaan over frequentie verschuiving, nu  bekend  als  'spread
spectrum'.   Hoeveel de invloed van het Lamarr/Antheil patent op
deze technologie  is geweest, zal  waarschijnlijk  nooit  geheel
bekend worden. 
Lamarr heeft nooit een cent verdiend  aan  hun uitvinding,  waar
anderen van geprofiteerd hebben. Ze verdween geleidelijk uit het
zicht.  Op 12 maart 1997 werd Hedy Lamarr eindelijk ge-eerd door
de Electronic Frontier Foundation  voor  haar grote bijdrage aan 
de maatschappij.  Haar zoon Anthonie Loder nam de onderscheiding
in ontvangst en draaide een audio-tape van haar voor de aanwezi-
gen, het eerste geluid  wat  van haar  sinds twintig jaar in het
openbaar werd gehoord.  Hedy Lamarr overleed op 19 januari 2000,
in haar Casselberry kasteel in Florida.  Haar as werd verstrooid
in het Wiener Wald, vlak bij haar geboorteplaats. 
Haar zoon Anthonie  drijft nu een telefoonwinkel in Los Angeles,
waar hij telefoons verkoopt, die  gebaseerd  zijn  op de techno-
logie van zijn moeder.                                  (Tripod)

TENSLOTTE.
----------
Overname van artikelen is toegestaan,  mits met  bronvermelding.
Hebt U nieuwtjes, vraag/aanbod, schrijf naar: PI4WNO p/a PA0PIM,
Amsteloord 31, 3448 BB WOERDEN.  U kunt ook een bericht plaatsen
in Uw BBS met: PI4WNO (at) PI8HGL.   E-mail: pi4wno(at)amsat.org 
Bulletin kan ook gelezen worden op WWW.VERON.NL/AFDELING/WOERDEN
  -!- Enkele leden hebben nog niet gereageerd op ons verzoek: 
    -!- Voor evt. bijdrage aan de Portofoons voor Sri Lanka:
Giro-nr 193190, VERON Afd.66 Leidsestraatweg 51 3443 BR Woerden.
Prettige dag en tot volgende week.     73 de PI4WNO. 
----------------- Opr. PA0PIM. ---------------------------------
nnnn
nnnn


Read previous mail | Read next mail


 04.02.2026 00:21:25lGo back Go up