OpenBCM V1.13 (Linux)

Packet Radio Mailbox

DB0FHN

[JN59NK Nuernberg]

 Login: GUEST





  
PA0PIM > DUTCH    13.03.04 17:27l 222 Lines 12626 Bytes #999 (0) @ WW
BID : 45382_PI8VAD
Read: DB0FHN GUEST DK3EL
Subj: PI4WNO,Bull.807,2004/03/07(11)
Path: DB0FHN<DB0THA<DB0ERF<DB0FBB<DB0GOS<ON0AR<ON0AR<7M3TJZ<F6CDD<PA2TA<
      PI8VAD
Sent: 040307/0804Z @:PI8VAD.#ZH2.NLD.EU #:45382 [Dordrecht] #:176454 $:45382_PI
From: PA0PIM@PI8VAD.#ZH2.NLD.EU
To  : DUTCH@WW

RYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRYRY
----------------------------------------------------------------
- PI4WNO Bulletin nr. 807, 2004/03/07 (week 11) 17-de jaargang -
----------------------------------------------------------------
- Clubstation v.d. Afdeling WOERDEN EN OMSTREKEN  van de VERON -
- RTTY-bulletin: 10.30, Phone-bulletin 11.00, dan Phone-Ronde. -
- Herhaling Bulletin in de mode MFSK om 12.00 op 7.040 in LSB. -
- Tijdens -RTTY- kunnen  luisteramateurs inmelden: 0348-412738 -
----------------------------------------------------------------
- We hebben het nog niet besproken,  we bespreken het namelijk -
- pas nadat we het besproken hebben. (De Geus)   Logisch toch? -
----------------------------------------------------------------
Vorige week waren in de ronde:   PA0ALD, PA7APL, PA3AKN, PE2JWC,
PD1AMY, PA0KJB, PD1AP, PE1MPA,   PD0IDQ, PA3XCM, PA3EJE, PA3BDD,
PA2HJM, PD1AOI, NL-12872, NL-10204.

BIJEENKOMSTEN.
--------------
Onze eerstvolgende bijeenkomst is  op woensdag 17 maart, met het
onderwerp: 'Transatlantische Kabels'.
PD0DSO, Ot de Soete geeft  een  lezing  over  het leggen  van de 
eerste telegraafkabel door de Noord-Atlantische Oceaan.   In het
midden  van de 19-de eeuw was  het schip  de enige  communicatie
mogelijkheid tussen Engeland en Amerika.        Engeland zag een
belangrijke  rol  weggelegd  voor de toen opkomende  telegrafie.
Onderzeekabels  zouden  het contact  met de overzeesche kolonien
enorm kunnen verbeteren.     U wordt van harte uitgenodigd om te
vernemen hoe complex dat kabelleggen was:  voor in die dagen, en
ook nu nog, een technisch organisatorische krachttoer.  (PA0PHB)
De bijeenkomst in gebouw Concordia, aan het Kerkplein  tegenover
het Museum en de Petruskerk.          Zaal is open om 19.30 uur.

QSL-KAARTEN.
------------
Er zijn QSL-kaarten voor: PA8AA, PA0PAM, PA0PIM, PA3CXM, PA3BOV,
PA3FXS, PA3GLF, PA3GON,  PA3GZQ, PA4M,   PA7DD,  PD0LLM, PE1MPA,
PI4WNO,  PI8WNO/P,   PI4WNO/J,   PA3FOL, PE1OKZ, PE1REO, PA3AKN,
PA0LUB, NL-12612.                                   (73, PA0MRN)

NEDERLANDSE PANELEN.
---------------------
De Europese ruimtesonde Rosetta  is  inmiddels met succes gelan-
ceerd vanaf de basis in Frans Guyana.      Het Nederlandse Dutch
Space ontwikkelde de zonnepanelen van de sonde. Met de lancering
is de tien jaar durende reis naar de komeet Churyumov Gerasimen-
ko begonnen.  De Rosetta zal vanaf mei 2014 de samenstelling van 
de komeet onderzoeken. Hiertoe zal een lander naar het oppervlak
afdalen.     Wetenschappers verwachten dat de informatie over de
komeet, die een diameter van 4 km heeft, nieuw licht  zal werpen
op het ontstaan van ons zonnestelsel.   Op het moment van onder-
zoek  staat  Churyumov-Gerasimenko op 675 miljoen km van de zon.
Door de grote afstand  is  de intensiteit  van het zonlicht zeer
laag.    Om deze reden beschikt de Rosetta over 64 m2 aan zonne-
panelen.  Geen andere Europese sonde of satelliet had zo'n groot
oppervlak.  Dutch Space, het voormalige Fokker Space ontwikkelde
de panelen.   Vlak na de lancering, wanneer de  Rosetta relatief
dicht bij de zon staat leveren de panelen een vermogen van 8 kW.
Bij de komeet aangekomen  bedraagt  het vermogen nog maar 440 W.
Om het schaarse zonlicht  optimaal  te benutten, kunnen de pane-
len 180 graden draaien.    De Rosetta is overigens ook uitgerust
met accu's, die de energievoorziening  moeten  verzorgen  als de
sonde zich in de schaduw van de komeet bevindt.    (www.esa.org)

NA VEERTIG JAAR NIEUWE BATTERIJ.
-------------------------------
Het Japanse Matsushita Batteries heeft een nieuwe droge batterij
ontwikkeld  die tot twee keer langer meegaat  dan een conventio-
nele alkaline batterij. Voor het eerst in veertig jaar wordt een
wezenlijk andere techniek toegepast in een wegwerpbatterij.
De kathode van een 'OxiRide' batterij is niet  van het gebruike-
lijke mangaanoxide gemaakt, maar van een combinatie van mangaan-
oxide en nikkelhydroxide. Ook zijn de grafietkorrels kleiner dan
in een alkaline batterij, waardoor er  meer grafiet in hetzelfde
volume past.     De anode van de OxiRide bestaat net als die van 
alkaline batterijen uit zink.    De capaciteit van de OxiRide is
tot twee keer zo groot  als  die  van  conventionele batterijen.
Tevens blijft de spanning van de batterij  tijdens  zijn levens-
duur op een relatief hoog niveau, zodat hij ook een groot vermo-
gen kan leveren.  Om de prestaties van de batterij te tonen liet
Matsushita een driewielig karretje  van 18.5 kg  met daarop  een
Japans fotomodel het podium oprijden. Het voertuigje haalde zijn
energie uit  slechts  twee AA-batterijen  met de OxiRide techno-
logie.     Volgens het Japanse bedrijf kan het karretje ongeveer
1 km rijden. In Japan zijn de batterijen vanaf 1 april verkrijg-
baar, de introductie in Europa volgt nog dit jaar.    De OxiRide 
technologie is  ongeveer 10 pct  duurder  dan  de  conventionele
techniek.                                      (Matsushita.corp)

BAKELIET.
--------
Leo Hendrik Baekeland. Geboren te Gent in 1863.  Hij promoveerde
op scheikunde aan de Universiteit van Gent in 1882,  en  in 1884
kreeg hij de doctorale graad. Van 1882 tot 1889 doceerde hij aan
de  Universiteit  van  Gent en  van  1885 tot  1887 aan de Rijks
Hogere Normaal School te Brugge.
Baekeland's eerste uitvinding was in 1890, toen  hij een bepaald
soort fotopapier uitvond, dat niet meer afhankelijk was van zon-
belichting door het negatief, maar met kunstlicht.   Dit papier,
'Velox' betekende een enorm voordeel voor de fotografen, die  nu
niet meer afhankelijk waren van het zonlicht, maar  ook bij gas-
licht konden werken. In 1899 kocht George Eastman, wiens cameras
en  ontwikkeldiensten het fotograferen  tot  een  huishoudelijke
activiteit  maakten, de volledige rechten  van Velox  op voor de
ongelooflijke som van een miljoen dollar.
Met dit buitenkansje verhuisde Baekeland, zijn vrouw (bekend als
'Bonbon')  en twee kinderen naar Snug Rock, een vorstelijk land-
goed ten noorden van Yonkers, N.Y.,  met uitzicht over de Hudson
Rivier.      In een schuur, welke hij ombouwde als laboratorium, 
begon hij aan de voorbereidingen  voor zijn volgende grote slag.
Het was niet lang  voor de opkomst van de elektrische industrie,
welke het juiste woord voor hem had: isolators.
De eerste uitdaging  voor  Baekeland  (Doc Baekeland voor velen)
was de toenemende kosten van schellak.  Eeuwenlang werd de hars-
achtige afscheiding van de 'Laccifer Lacca' insecten  als  huis-
industrie o.a.in India en China, gebruikt om een vernis te maken
voor  het  beschermen  van houten producten.           De eerste 
electriciens gebruikten het als vernis om de spoelen te isoleren
en  maakten isolators  door laagjes met schellak gedrenkt papier
op elkaar te persen.   Door de elektrificatie in de eerste jaren
van de 20-ste eeuw, overstemde de vraag het aanbod.    Baekeland
zag hier zijn kans: kon hij maar een synthetische vervanger vin-
den voor schellak! 
Anderen waren hem al voor geweest.      Al in 1872 onderzocht de
Duitse scheikundige Adolf von Baeyer  een weerspannig residu dat
zich verzamelde op de bodem van het glazen vat  na  reacties van
phenol  (een  terpentijn-achtige  oplossing,  gedestilleerd  uit
koolteer, wat de gaslicht-industrie  in enorme hoeveelheden pro-
duceerde) en  formaldehyde (een balsem-achtige vloeistof, gedes-
tilleerd uit hout-alcohol).   Von Baeyer zocht naar synthetische
kleurstoffen, niet naar isolators.     Voor hem was dat lelijke,
onoplosbare spul in zijn glaswerk een doodlopende zaak.
Voor Baekeland en anderen die zochten naar commerciele mogelijk-
heden  in  de  groeiende elektrische industrie, was dat spul een
aanwijzing naar iets groots. De uitdaging voor Baekeland en zijn
rivalen was het vinden van een aantal condities, een moeilijk te
bepalen verhouding tussen ingredienten, temperatuur  en druk, om 
tot een werkbare, schellak-achtige substantie te komen.  Het zou
ideaal zijn  als  het zowel oplosbaar  zou  zijn  om  isolerende
vernis te maken, als ook kneedbaar en samenpersbaar  als rubber.
Rond 1904 begonnen Baekeland  en  zijn assistent  hun onderzoek.
Drie jaar later, na laboratoriumnotities  vol met  mislukkingen,
ontwikkelde Baekeland  eindeljk  een materiaal, dat hij in zijn
notitieboek aanduidde als 'Bakelite'.    De sleutel van het werk
was zijn 'bakelizer', een zware ijzeren hogedrukvat, waarmee hij
in  staat  was  de  formadehyde-phenol reactie  nauwkeuriger  te
controleren dan iemand anders voor hem. 
De aanvangs verwarming  van het phenol en formaldehyde (met toe-
voeging  van  een zuur  of  een base  om  de reactie  op gang te
krijgen) leverde  een  schellak-achtige vloeistof op, goed  voor
het bedekken van oppervlakken als een vernis. Verdere verwarming
maakte de vloeistof tot een soort pasta, rubberachtig.  Tenlotte
leidde dit  tot  een stof  met een harde, doorschijnende, samen-
persbare vaste substantie.   In een woord: plastic.
Hij patenteerde de toepassingen  en spoedig werd zijn uitvinding
bekend bij andere chemici.     In 1909 ontsluierde Baekeland het
eerste volledig synthetische plastic ter wereld tijdens een bij-
eenkomst  van  de New Yorkse afdeling  van  de American Chemical
Society. Toekomstige klanten ontdekten dat het gebruikt kon wor-
voor isolators, buizen, billardballen, knoppen, knopen, radio's,
kortom alle mogelijk denkbare artikelen.
Bakeliet,  (chemische naam polyoxybenzylmethylenglycolanhydride)
was de voorloper van de plastic-eeuw.  Sinds de hoogtijdagen van
Bakelite hebben onderzoekers  een hele 'polysyllabische' catalo-
gus veroorzaakt: polymethylmethacrylate (Plexiglas), polyesters,
polyethylene,  polyvinylchloride (PVC), polyhexamethylene adipa-
mide (Nylon), polytetraperfluorethylene (Teflon),  polyurethane,
poly-dit en poly-dat.
In 1945, een jaar na de dood van Baekeland bedroeg de jaarlijkse
productie van plastic meer dan 400.000 ton.  In 1979 overtrof de
jaarlijkse  productie  van  plastic  voor  het  eerst die van de
staalproductie.                                   (The TIME 100)

VRAAG HET TU DELFT.
------------------
Theoretisch  zijn de magnetische noord- en zuidpool twee punten.
Maar zijn dit met meetinstrumenten exact te bepalen punten of is
er sprake van gebieden waarin de polen liggen?
Antwoord:    De posities van de noord- en zuidpool zijn redelijk
goed te bepalen met meetinstrumenten.   Het blijkt dat de noord-
pool niet stilligt, hij maakt een dagelijkse wandeling en ook af
en toe een sprong.    Daarmee blijft de noordpool wel binnen een
gebied van ongeveer 100 km.  Dit gebied verplaatst zich langzaam
naar het noordwesten  met  een snelheid  van  ongeveer 40 km per 
jaar.                        (Zie www.geolab.nrcan.gc.ca/geomag)
De magnetische polen van de aarde moet men zich niet voorstellen
als dingen die je vast kunt pakken. Ze zijn gedefinieerd als die
plaatsen op de aarde waar het magneetveld loodrecht op het aard-
oppervlak staat.   Het eenvoudigste meetinstrument voor het mag-
neetveld is de kompasnaald.   Die wijst dus op de noordpool naar
beneden.     Vlak naast de exacte magnetische noordpool wijst de 
kompasnaald ook nog bijna vertikaal naar beneden  en dus niet in
de richting van dat punt op aarde, dat wij de magnetische noord-
pool noemen.  En als je op de noordpool een kuil zou graven, zou
de kompasnaald in die kuil nog steeds naar beneden wijzen.   Het 
magneetveld loopt dus door, de aarde in.         De bron van het
magneetveld ligt namelijk diep onder de grond.    Het veld wordt
waarschijnlijk  veroorzaakt  door  geladen deeltjes  in de rond-
draaiende vloeistof in het binnenste van de aarde, dus  het best
te vergelijken met een spoel  waardoor elektrische stroom loopt.
Het magneetveld van de zon  levert ook  nog  een kleine bijdrage
en is daarmee verantwoordelijk  voor de dagelijkse wandeling van
de noordpool.
 (Prof.dr.ir. Pieter Kruit, Fac. Tech. Natuurwetenschappen, TUD)

TENSLOTTE.
----------
Overname van artikelen is toegestaan, mits  met  bronvermelding.
Hebt U nieuwtjes, vraag/aanbod, schrijf naar: PI4WNO p/a PA0PIM,
Amsteloord 31, 3448 BB WOERDEN.  U kunt ook een bericht plaatsen
in  een  voor  U  bereikbare  BBS  met :     PI4WNO (at) PI8VAD.
Ons e-mail adres:   pa0pim(at)hetnet.nl  of  pi4wno(at)amsat.org
Bulletin kan ook gelezen worden op WWW.VERON.NL/AFDELING/WOERDEN 
Donateurs:   - Gironummer Penningmeester: 193190, VERON Afd.66 -
                  - Leidsestraatweg 51 3443 BR Woerden.
Prettige dag en tot volgende week.  - 73, PI4WNO, Opr. PA0PIM  -
----------------------------------------------------------------
nnnn
nnnn


Read previous mail | Read next mail


 02.10.2026 19:52:26lGo back Go up